مراسم تعزیه خوانی روستای تلاوک دودانگه ساری و زادگاه میرزا محمود فدایی تلاوکی مازندرانی  می باشد همزمان با ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین برگزار شد.

میرزا محمود فدایی، از سخن سرایان و مرثیه پردازان پرتوان و جادوکلام در روزگار قاجاریه است. او با آنکه از زبانی شیوا و استوار برخوردار است، تاکنون در پرده ی فراموشی جای گرفته و ناشناخته مانده است. به گونه ای که هیچ یک از زیست نامه نویسان و فهرست برداران، از زمان قاجار به این سو، یادی از وی به میان نیاورده اند. شگفتا که رضا قلی خان هدایت طبرستانی، ملقب به «لله باشی» (۱۲۱۸-۱۲۸۸ ه.ق) با آنکه همروزگار شاعر بوده، در نوشته های خود از وی یاد نکرده است.

تا آنجا که نویسنده ی این جستار پژوهیده، نخستین جایی که از میرزا محمود یاد رفته، نوشته ای بسیار کوتاه از محمد طاهری، متخلص به «شهاب» است که با عنوان «فدایی تلاوکی مازندرانی» در مجله ی ارمغان به چاپ رسیده است.

محمود فدایی، در حدود سال ۱۲۰۰ ه.ق در روستای تلاوک از بخش دودانگه ی شهرستان ساری دیده به جهان گشود. تحصیلات اولیه ی خود را به همان شیوه ی سنتی که در مکتب خانه های قدیم رایج بود، در مکتب خانه ی محلی زادگاه خود فرا گرفت، سپس برای آموختن علوم دینی به شهر ساری و از آنجال به قم رفت و حتی برخی بر این باورند که به نجف اشرف و کشور هندوستان هم  سفری و گذری داشته است.

میرزا محمود به سبب اینکه زادگاهش روستای تلاوک بوده، به «تلاوکی» باز خوانده شده است، امّا در سراسر دیوانش این نام (تلاوک) هرگز به کار نرفته است.