شکر سیاه نوعی شکر است که از نیشکر به دست می آید.
بعد از برداشت نیشکر در کارگاه هایی که در زبان مازندرانی و محلی به آن کلیا گفته می شود طی مراحل زیر به شکر سیاه و کف تبدیل می شود.
به صورت خلاصه مراحل تبدیل نیشکر به شکر سیاه اقدامات زیر انجام می شود:

۱- در مرحله اول ساقه های نیشکر را آبگیری می کنند
۲- آب نیشکر بدست آمده را در داخل دیگ هایی به مدت ۸ تا ۱۰ ساعت گرما می دهند، در این مرحله قسمت زیادی از آب بخار می شود و کف بدست آمده را جدا می کنند.
۳- مقدار مایه باقی مانده که دارای غلظت بالایی از شکر هست را کماکان هم زده تا جایی که تبدیل به مایعی سیاه رنگ شود.
۴- مایه به دست آمده که حالت خمیری دارد را در قالب هایی می ریزند تا سرد شود.

روش تهیه شکر سیاه به این شکل می باشد. به زودی گزارش کاملی به شکل تصویری و ویدیویی از مراحل تولید شکر سیاه برای شما آماده خواهیم کرد.

بعد از تمام شدن مراحل آماده سازی شکر سیاه در بسته بندی هایی ۱ و ۲ کیلویی به قیمت ده تا پانزده هزار تومان به فروش می رسند.

در گذشته مراحل تولید شکر سیاه در منازل کشاورزان انجام میشد اما امروزه در کارگاهای ( کلیا )تولید و آماده می شوند.

کلیا چیست؟
کلیا به دستگاهی گفته می شود که توسط آن شیره نیشکر را استخراجی می کنند و آن را تبدیل به شکر سیاده می کنند. این واژه در لغت نامه دهخدا نیز آورده شده است.

نیشکر یا (لَلِه شیرین) سابقه تاریخی در روستای ریکنده قائمشهر دارد و هنوز هم رایج است. گیاه نیشکر دونوع است که یک نوع آن قدیمی و شکر یک ساله نام دارد، نوع دیگر آن به نیشکر هفت ساله معروف که ضخیم تر و پرآب تر از نوع اول است.

امروزه کشت «نیشکر» هفت ساله در روستای ریکنده رواج بیشتری دارد. برداشت «نیشکر» و تولید شکر قرمز از مشاغل اصلی در این روستا محسوب می‌شود. هر کیلو شکر قرمز امروزه بالغ بر ۱۷ هزار تومان به فروش می‌رسد.

روستای ریکنده یکی از روستاهای دهستان کوهساران، از توابع بخش مرکزی شهرستان قائمشهر است؛ روستایی با حدود ۳۳۰ خانوار و نزدیک به هزار و ۲۰۰ نفر جمعیت. این روستا حدود ۶۰ خانوار خوش‌نشین را هم در خود جای داده است. روستاهای «سیدابوصالح»، «کرچنگ»، «چپی» و شهر ارطه همسایگان «ریکنده» هستند.

این روستا قدمت تاریخی دارد. وجود یک سقانفار (( اتاقک‌هایی هستند که برای استفاده‌های گوناگون ساخته می‌شوند, سقانفارها بیشتر در کنار حسینیه‌ها، مساجد یا محوطه گورستان‌ها ساخته می‌شدند)) با بیش از ۴۰۰ سال قدمت، نشان می‌دهد که ریکنده مرکزیتی فرهنگی و اجتماعی داشته و یکی از روستاهای تاثیرگذار نسبت به روستاهای اطراف است.

امروزه همه ادوات کشاورزی اعم از دستگاه فرآوری نیشکر که «کلواسر» نام دارد، دنگ، تلم و کل ادوات سنتی شخم‌ و شیار زمین در اندازه‌های واقعی و کاملاً کاربردی بازسازی شده است .

توجه جوانان این روستا به تولید نیشکر در چند سال اخیر قابل ملاحظه بوده و بسیاری از جوانان روستا با توجه به دشوار بودن فرآوری سنتی نیشکر و به خاطر علاقه‌ای که به حفظ این میراث داشتند، اقدام به راه‌اندازی کارگاه‌های نیمه‌صنعتی در منازل پدری‌شان کردند که این موضوع به رونق کشت نیشکر و تولید شکر قرمز کمک زیادی کرده است.