چهاردهمین جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ تا ۳۰فروردین درحوزه هنری مازندران برگزار می شود.
در این دوره از رقابت ها، ۱۶اثر در بخش های اجرای پژوهشی و نمایش های آئینی در دو گرایش عاشورایی- مذهبی و خیابانی ارائه می شود.
یمینی افزود: استان های کردستان، تهران، قم، همدان، کرمانشاه، آذربایجان شرقی، مرکزی، بوشهر، گیلان و مازندران، در این دوره، نمایش هایی را اجرا می کنند.
به گفته وی مراسم اختتامیه چهاردهمین جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ، ۳۰فروردین ساعت۹:۳۰ صبح در بوستان ملل ساری برگزار خواهد شد.

نمایش های بخش پژوهشی در سالن آمفی تئاتر شهید باغبانی حوزه هنری مازندران و نمایش های آیینی در پارک ملل به روی صحنه می روند.
تیرنگ واژه مازندرانی و نام یک پرنده است.

اجراهای شب اول در بخش خیابانی….آیین های مذهبی عاشورایی از مازندران

آغاز چهاردهمین جشنواره سراسری تئاتر تیرنگ با اجرای نمایش “دو طفلان مسلم”
چهاردهمین جشنواره سراسری تئاتر تیرنگ با اجرای نمایش دو طفلان مسلم در مرکز مازندران آغاز به کار کرد
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری مازندران، چهاردهمین جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ یک‎شنبه شب با اجرای نمایش آئینی – مذهبی در بخش خیابانی با عنوان “مجلس تعزیه دو طفلان مسلم” به کارگردانی و سرپرستی مصعب رئیسی در بوستان ملل ساری آغاز به کار کرد.
تعزیه دو طفلان مسلم سرگذشت دو طفل حضرت مسلم(ع) به نام محمد و ابراهیم است که پس از شهادت پدر می‎خواهند به سوی مدینه راهی شوند تا از دست جبر و ظلم زمانه رهایی یابند ولی مظلومانه به دست “حارث” ملعون به شهادت رسیدند.
در این نمایش، دو طفلان مسلم ابتدا از خانه شیخ قاضی راهی مدینه می‎شوند و در میانه‌ی راه به دست چوپانی می‎افتند که از قضای روزگار، آن چوپان مسلمان است و آنها را به خانه خود برده و با شیر و نان از این دو کودک پذیرایی می‎کند و سپس راه مدینه را به طفلان مظلوم مسلم نشان می‎دهد.
نمایش طفلان مسلم در ادامه کار خود به این نقطه می‎رسد که غلام ابن زیاد این کودکان را دستگیر می‎کند و چوپان که در پی نجات طفلان مسلم بود شکست می‎خورد، محمد و ابراهیم به زندان می‎افتد و یک زندانبان به نام “مشکور” که از ارادتمندان مسلم و امام حسین(ع) است، کودکان را نجات می‎دهد اما آنها بار دیگر به دست یکی دیگر از مزدوران ابن زیاد به نام “حارث” می‎افتند، گریه‎های همسر حارث نیز فایده‎ای ندارد.
نمایش دو طفلان مسلم در پایان به شهادت مظلومانه محمد و ابراهیم دو فرزند مسلم، توسط حارث ختم می‎شود.
نمایش تندیس‎های شهر؛ قصه‎ای از دل‌مشغولی‎های یک همسر شهید
نمایش آئینی تندیس‎های یک شهر قصه‎ای متفاوت از دل‎مشغولی‎ها و نگرانی‎های یک همسر شهید است که نگران شکسته‎شدن تندیس همسر شهید خود است.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری مازندران، نمایش آئینی تندیس‎های شهر به نویسندگی محسن اردشیر و کارگردانی سعید شفیعیان یک‎شنبه شب در بوستان ملل برگزار شد.
در این نمایش، تندیس‎هایی از مردم مازندران با لباس‎های محلی و تندیسی از دو سرباز شهید در پارک شهر نصب شده‎اند و در این میان، روزی از روزها یک جوان، تندیس‎های مردم مازندران را می‎شکند و می‎رود…
یکی از همسران شهدا شاهد این صحنه است، او از این صحنه متعجب می‎شود و هر روز به پارک می‎آید و تمامی خاطرات جوانی خود را با تندیس شهید به اشتراک می‎گذارد و از حال و روز خود می‎گوید.
نمایش تندیس‎های شهر با دل‎نگرانی‎های همسر شهید سمت و سوی دیگری می‎گیرد، در همین روزها به علت فشاری که مردم بر زندگی این همسر شهید می‎گذارند، او با خود می‎اندیشد که شاید همین بلایی که بر سر تندیس آیین آورده‎اند، بر سر تندیس شهید می‎آورند.
مأمور شهرداری متوجه نگرانی‎های این بانو می‎شود و به او متذکر می‎شود تا زمانی که جان در بدن دارد از تندیس‎های شهید حفاظت می‎کند، او دستور می‎دهد که دوباره تندیس‎های شکسته را بسازند و در وسط پارک نصب کنند.
شوره سما؛ ترکیبی از فرهنگ و آئین تبرستان
نمایش آئینی شوره سما، روایتی زیبا، درس‎آموز و موزیکال از فرهنگ و آئین مردم تبرستان است.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری مازندران، نمایش آئینی شوره سما به کارگردانی و نویسندگی ارسلان مهدوی، اجرایی خیابانی با جانمایه پژوهشی است که به بررسی کارکرد ابزار فولکلور در زندگی مردم تبرستان می‎پردازد.
این نمایش با شیوه فرم و طراحی حرکت همراه با موسیقی روایت می‎شود و سعی شده تا در هر قسمت با طراحی براساس آئین فولکلور نسبت به معرفی و ترویج فرهنگ بومی که در حال فراموشی است، کمک شود.
شوره سما با قصه پسر و دختر مازندرانی در قبل از شروع فصل بهار در آئین ونوشه‎گیری آغاز می‎شود و در ادامه، آئین «تُور سما» اجرا می‎شود که در آن آئین «دار زَنون» به نمایش در می‎آید.
این اجرای خیابانی با مرحله کاشت شالی ادامه می‎یابد و به مرحله درو، «کَر سو جمع‎کنی» می‎رسد.
شوره سما با برگزاری جشن خرمن و خواستگاری پسر و دختر مازندرانی در حالت خرمن زدن به پایان می‎رسد.