آلودگی و زباله بلای جان دریای خزر

دریاچه خزر (مازندران و یا کاسپین) این روزها حال خوشی ندارد.

از دود غلیظ نیروگاه «نکا» که حاصل سوختن ماده مازوت است تا زباله ها و فاضلاب های صنعتی و غیر صنعتی که از طریق رودخانه ها وارد دریاچه می شود، همگی بلای جان بزرگترین دریاچه جهان است.

دریای خزر سالهاست مورد بی مهری قرار گرفته است، این دریاچه که راهی به آب‌های آزاد ندارد چه آن زمان که با سدسازی‌های فراوان بروی رودخانه‌های منتهی به آن و چه حالا که زباله‌ها و فاضلاب‌ها از مسیر رودخانه‌ها به آن راه پیدا می‌کنند، صدمات فراونی را به خود دیده است.

اتفاقات شبه جزیره میانکاله و پایین آمدن فاحش حجم صید ماهی از مشکلات جدی بوجود آمده برای دریای خزر است، که اگر به همین روند ادامه پیدا کند این دریاچه تبدیل به دریای مرده خواهد شد.

اگرچه عدم رعایت برخی مسافران و گردشگران در استفاده از دریا خود معضلی است اما در حال حاضر ریختن زباله‌های ساکنین روستاهای اطراف دریا به رودخانه مسئله ایست که باید زودتر فکری به حال آن شود. اکثر ساکنین روستاهای اطراف که خود صیاد هستند از کاهش چشمگیر هر ساله صید خود مینالند. این زباله ها از مسیر رودخانه‌هایی نظیر نکارود، تجن، سیاهرود وارد رودخانه می‌شوند.