636124009197117495_b 636124011173796967_b 636124011942254316_b 636124015195172030_b 636124015857393193_b 636124016717422703_b 636124017291191711_b 636124017570744202_b 636124018290685467_b 636124019036990778_b 636124019906380305_b 636124020456125270_b 636124021101030403_b 636124021569031225_b 636124022178368295_b 636124022667897155_b 636124023232462147_b 636124023601402795_b 636124024046159576_b 636124024233359904_b 636124024766100840_b 636124025093077415_b 636124026318615567_b 636124026652612154_b 636124026832948470_b 636124027233245174_b 636124027386905443_b 636124027596725812_b 636124027737594059_b 636124027896090338_b 636124028159574801_b

سکوت دریا

چه بی‌تاب بود! دریا را می‌گویم! بی‌قرار برای دیدن روی ماه دخترانی که دنیا را در سکوت تماشا می‌کنند. وقتی بچه‌ها کفش‌هایشان را درآوردند و چند قدم به سوی او رفتند، دریا هم چند بوسه مهربانانه به پاهایشان زد. این اولین باری بود که از نزدیک دریا را تماشا می‌کردند. شب‌های آرام و معطر سواحل دریای خزر، محفلی شاد برای دوستی و آشنایی دختران ناشنوایی بود که از چهارده استان، به این میهمانی دعوت شده بودند.