شالیزارهای غرقابی سرخرود در پاییز و زمستان، بیش از هر زمان دیگری، دیدنی است، چرا که این تالابها، میزبان قوهای مهاجری هستند که از راههای دور به مازندران می آیند تا زمستان را سر کنند.

این روزها بیش از هر زمان دیگر می توان، آوای قوهای مهاجر را در مازندران شنید، قوهایی که از فرسنگهای دور به مهیمانی تالابهای استان آمده اند.

هر روز بر فراز آسمان آبی خزر می توان دسته هایی از پرندگان مهاجر را به نظاره نشست که فریادکشان به سمت تالابها و زیستگاههای زمستانه کوچ می کنند.

همزمان با سرد شدن هوا، کوچ پرندگان مهاجر و نایاب به تالابها، رودخانه ها و آب بندانهای مازندران شروع شده و چشم انداز زیبایی را برای گردشگران و طبیعت گردان ایجاد کرده است و علاوه بر درنا، چنگر، خوتكا، اردك سرسفید، اردك بلوطی، قو، غاز، باكلان، كشیم ها، ‌حواصیل ها، اگرت ها، پرستوهای دریایی، سلیم ها و كاكایی ها’ با طی هزاران كیلومتر از نواحی سردسیر شمالی به تالاب های استان مهاجرت كرده و نیمی از سال را در این مكان ها سپری می كنند.

قوهای آوازه خوان سیبری حدود 10 سال است برای گذران سرمای زمستان سیبری به منطقه سرخرود مازندران ایران می آیند .

میهمانانی که هر سال بعضی از آنها قربانی نامهربانی میزبان می گردند .تعدادی هم به دلایل نامعلموم تلف می شوند .

شاید ۳ تا ۴ هزار از این پرندگان تا اواخر زمستان میهمان این تالاب هستند و سپس مجددا به زیستگاه خود برمی گردند .

متاسفانه زیرساختهای مناسب جهت بازدید عموم از این پرندگان زیبا مهیا نشده و امکانات منطقه پاسخگوی خیل اندک بازدید کنندگان نیست !