S0248061 copy S0229108 copy DSCF6522 copy DSCF6528 copy  IMG_1081 IMG_1127         IMG_4992 copy IMG_5000 copy IMG_5081 copy IMG_5086 copy DSCF9561 copy DSCF9585 copy DSCF5234 copy DSCF5381 copy DSCF5368 copy DSCF5382 copy DSCF5399 copy DSCF5398 copy DSCF5433 copy DSCF5468 copy DSCF5450 copy khazarnam fetr (4) khazarnam fetr (5) khazarnam fetr (15) khazarnam fetr (14) DSCF2285 copy DSCF2467 copy DSCF2520 copy DSCF2577 copy photo_2010-01-25_01-19-19 photo_2010-01-25_01-00-05 photo_2010-01-25_01-33-01 photo_2010-01-25_01-19-24_1IMG-20150102-WA0011 IMG-20150102-WA0016 IMG-20150102-WA0020 IMG-20150102-WA0024DSCF3315 copy DSCF3316 copy DSCF3321 copy DSCF3325 copy DSCF3329 copy DSCF3344 copy DSCF3345 copy DSCF3346 copy DSCF3349 copy DSCF3361 copy DSCF3369 copy DSCF3370 copy  IMG_5008 copy IMG_5062 copy IMG_5175 copy IMG_5209 copy

خاطرات جاودانه با قلب تاریخی ساری

معرفی کوتاه مسجد جامع ساری

قدمت مسجد جامع ساری به دوره عباسیان باز می‌گردد و بی‌شک فرهنگ غنی ایرانیان را در گوشه گوشه خود به تصویر کشیده‌است. اما آتش، بر چهره این مسجد چنگ انداخت و خاطرات و رازهای پنهان در درون آن را در کام شعله‌های خود بلعید.

خبرگزاری فارس : بناهای تاریخی بسیاری در کشور ایران وجود دارد، بناهای کوچک و بزرگی که قدمتی طولانی دارند و گویا برگی از شناسنامه این سرزمین کهن به حساب می‌آیند.

در جنوب و شمال، شرق و غرب کشور نیز این بناها خودنمایی می‌کنند و علاوه بر ایرانیان، مردم سرزمین‌های دیگر نیز برای بازدید از این بناهای زیبا، عازم ایران‌زمین می‌شوند.

استان مازندران نیز با گذشته‌ای غنی، بناها و آثار تاریخی بسیاری را در دل خود جای داده‌است. تقریبا در هر شهری از این خطه پهناور، می‌توان شاهد چشم‌نوازی این بناها شد، آثاری که بی‌شک فرهنگ گذشتگان این خطه از ایران را به نمایش می‌گذارد و دریچه‌ای برای سفر به گذشته محسوب می‌شود.

اما آنچه که بیش از همه موجب نگرانی می‌شود، نابودی این بناهای قدیمی است، تخریب و ویرانی این بناها با کوچک‌ترین حوادثی محقق می‌شود زیرا به دلیل عمر طولانی، بیشتر در معرض آسیب قرار دارند و خسارات ناشی از این حوادث در آنها افزایش می‌یابد.

به همین دلیل و با توجه به ارزشمندی این آثار تاریخی، حفظ آنها نیز اهمیت ویژه‌ای دارد و تدابیر بیشتری برای نگهداری آثار تاریخی باید اتخاذ شود.

یکی از این بناهای با ارزشمند، مسجد جامع ساری است که در ۲۱ تیرماه در اثر آتش‌سوزی، بخش عظیمی از ساختمان ویران شد.

حادثه‌ای که خاطرات کهن این مسجد را در شعله‌های خشمگین خود سوزاند و تنها غباری از سیاهی را از خود به جای گذاشت.

مسجد جامع ساری در اسفند سال ۱۳۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است، بنای فعلی مسجد در دوران قاجار و پهلوی مورد بازسازی قرار گرفت.

گرچه در خصوص بنیان‌گذار این بنا اختلاف نظر وجود دارد اما معتقدند که این بنا در دوران عباسیان احداث شده‌است.

برخی معتقدند قبل از ورود اسلام این محل، پرستشگاه زرتشتیان بود و پس از اسلام آوردن مردم این دیار به مسجد تبدیل شده‌است.

این مسجد قدیمی، طیف وسیعی از گردشگران را به خود جذب می‌کرد و قدمت خویش را به رخ رهگذران می‌کشاند، بنای مسجد از فرهنگی بزرگ حکایت می‌کرد و دستان توانمند سازندگان آن را به تصویر می‌کشید.

شبستان‌ها، ایوان، سه محراب و … همه خاطرات کهنی را در خود جای داده‌  بود، خاطراتی از مردمی که روزی به گوشه این مسجد پناه آورده‌ بودند و ذکر الهی را بر زیر لب زمزمه می‌کردند، خاطرات مردمانی که گرداگرد یکدیگر می‌نشستند و روزها را از پی هم می‌گذراندند.

حیاط مسجد پر بود از صدای همهمه، صدای کودکانی که دست در دست پدران خود به این مسجد می‌آمدند، صدای واعظانی که خطبه عشق را در گوش‌ها زمزمه می‌کردند، صدای الله اکبر که موذن به گوش مردمان کهن این سرزمین می‌رساند، نوای یا علی(ع) ریش سفیدان و …

نقش و نگارهای بر جای مانده بر روی دیوارها و سقفی که با دستانی توانمند، مزین شده گویا با رهگذران سخن می‌گوید و داستان‌های کهنی را که در درونش همچو راز پنهان نگاه داشته‌است با زبانی دیگر برای مردم بازگو می‌کند.

تک تک آجرها نیز خود دفتری از سِرّ مردمانی است که روزی به این محل پناه آورده‌اند، گویی تک تک‌شان جان دارند و چشم دوخته‌اند به این گذر زمان.

آجرهایی که اکنون طعمه شعله‌هایی سوزان شدند و رازهای پنهانی که در درون‌شان نهان بود نیز ویران شد.

آتش، شعله دواند و بنایی با قدمتی کهن را در کامش بلعید و برگی از دفتر تاریخی این دیار را در خود سوزاند. اکنون از آن خطوط نقش بسته بر دیوارها تنها رد پای شعله دواندن این آتش سرکش به جای مانده‌است، اکنون تنها سیاهی گستاخانه شعله‌ها به چشم می‌خورد و دود تیره این ویرانی، فضا را پر کرده‌است.

بنای تاریخی و کهن مسجد جامع ساری در آتش سوخت و این میراث بزرگ در شعله‌های روشن آتش، خاموش شد.

گرچه علت حادثه، اتصالی سیم برق در اثر گرما و تابش نور خورشید عنوان شده‌است اما این حقیقت را نباید از یاد برد که آثار تاریخی نیازمند توجه بیشتری هستند و مانند پیری کهن‌سال، شکنندگی قامت‌شان بیشتر است.

عدم توجه کافی به این آثار تنها حسرت از دست دادن‌شان را برای‌مان به یادگار می‌گذارد و غفلتی جبران ناپذیر را به تصویر می‌کشد.

لذا نگهداری از آنها باید با تدابیر بیشتری مورد توجه قرار گیرد تا گرد فراموشی و ویرانی بر چهره این آثار ننشیند، تا بتوانیم تاریخ را همانطور که از گذشتگان‌مان دریافت کرده‌ایم برای آیندگان‌مان نیز به ارث بگذاریم.

صائمه یوسفی گل‌افشانی