زباله داغی بر چهره طبیعت مازندران

زباله یکی از مهم‌ترین معضل‌های زیست‌محیطی استان‌های شمالی کشور به‌خصوص مازندران است و این استان‌ها به دلیل داشتن آب‌وهوای معتدل و مرطوب، برای دفن زباله با مشکل مواجه هستند.

طبق آمار، 75 درصد از زباله‌های مازندران از نوع تر و مابقی آن خشک است که با تغییر الگوی مصرف همراه با فرهنگ‌سازی در این زمینه، می‌توان بخش زیادی از آن را مدیریت کرد.

افزایش انتظارات عمومی و نارضایتی از وضعیت موجود نیز با وعده‌های هر روز بیش‌تر از پیش مسئولان در فراهم آوردن شرایط بازیافت و دفن بهداشتی زباله اگر مدیریت نگردد ممکن است به بحرانی برای استان تبدیل گردد.

بیش از 10 سال از زمانی که کلنگ احداث 3 نیروگاه زباله‌سوز را در ساری، نوشهر و بابل به زمین خورد می‌گذرد و هنوز از نیروگاه‌هایی که قرار بود حداکثر تا 10 ماه به بهره‌برداری برسند، خبری نیست.

این‌ها البته جدا از طرح ساخت 8 کارخانه کمپوست در استان است که در سفر هیئت دولت به تصویب رسیده بود؛ طرح‌هایی که کمتر ‌از نیمی از آن تاکنون در شهرهایی مانند چالوس، قائمشهر و بهشهر افتتاح شد که آن‌ها هم با مشکل کمبود بودجه، تجهیزات و نیروی انسانی توانمند برای فعالیت روبرو هستند.

در این میان و با توجه به مقدار زیاد زباله‌ی تر در استان که شيرابه حاصل از آن‌ها مي‌تواند با دربرگرفتن آلودگي‌هاي ديگري كه در اطرافش قرار دارد به كانون قابل توجهي از باكتري‌ها و ساير ميكروب‌هاي مضر تبديل شود، باید فکری اساسی کرد. این در حالی است که با اعمال مديريت مطلوب در جمع‌آوري و دفن بهداشتي زباله مي‌توان مقدار قابل توجهی از ميزان توليد شيرابه را كاهش داد و علاوه بر كم شدن حجم زباله، از انتشار آلودگي‌ها در محل‌هاي دفع زباله نیز جلوگيري كرد.

موضوع مهم دیگر تجمع زباله‌های پلاستیکی در سواحل استان است که حیات آبزیان را که از مواد غذایی همراه این زباله‌ها تغذیه می‌کنند با خطر مواجه خواهد ساخت. این در حالی است که رودخانه‌ها، دریاها و مجموعه طبیعت به‌ گونه‌ای فزاینده به وسیله فاضلاب‌های تصفیه نشده، آلاینده‌هایی که منشا زمینی دارند، ته‌مانده زباله و پسابهای صنعتی که باقی مانده آبریزهایی هستند که به شیوه‌ای مناسب مدیریت نشده‌اند در حال آلوده شدن هستند.

حالا که ساخت نیروگاه های زباله سوز درمازندران توسط سرمایه‌گذاران خارجی به دلیل پیچ وخم‌های اداری و مشکلات تحریمی تاکنون موفق نبوده است به نظر می‌رسد فعلاً باید شاهد نابودی طبیعت زیبای استان به‌ویژه جنگل و دریا و گسترش بوی آزاردهنده‌ی زباله در محیط زندگی خود باشیم و عملی شدن وعده‌ها و طرح‌های مسئولان استان را به انتظار بنشینیم.

هر چند با اقدام‌های ساده‌ای مانند فرهنگ‌سازی در کاهش میزان تولید، تفکیک از مبدا و رها نساختن زباله در طبیعت و … می‌توان بخشی از مشکلات را حل کرد اما ظاهراً این مسئله همچنان در دوری باطل می‌چرخد.