چينيك و چينيك چي  در سواحل دریای مازندران

صید«پره» یا تور گستر یکی از قدیمی‌ترین روش‌های صید ماهیان استخوانی از جمله ماهی سفید در حاشیه جنوبی دریای خزر (استانهای گیلان و مازندران) است که قدمتی چند صد ساله دارد در این روش یک سر توری که معمولاً ۱۰۰۰ متر طول و ۷ تا۱۰ متر ارتفاع دارد توسط قایق چوبی بزرگی در دریابه شکل حرف U انگلیسی گسترده می‌شود و سر انتهایی تور با فاصله حدوداً صد متری از نقطه اولیه به ساحل بازمی‌گردد. قطر سوراخ‌های تور پره به اندازه‌ای است که تنها ماهیان بالغ را صید کرده و بنابراین در حفظ ذخایر آبزیستی و بچه ماهی‌ها بسیار مؤثر است. (بین ۳۰ تا ۴۰ میلی‌متر).

پس از گذشت مدتی تور از سر انتهایی آن توسط نیروی وینچ تراکتور به داخل ساحل کشیده شده و جمع می‌گردد. در نتیجه ماهیانی که داخل تور به دام افتاده‌اند به تدریج به سمت ساحل هدایت شده و توسط صیادان جمع‌آوری می‌گردند.

“چينيك” ابزاري است چوبي كه از درخت توت ساخته مي شود و تور بافان كه به آنان چينيك چي مي گويند در حين صيادي تورهاي آسيب ديده را بدون فوت وقت ترميم و بازساري مي كنند .

اين افراد كه از مهارت كافي برخور دارند با نخ هاي ابريشم و چاقو كه جزو ملزومات كارشان محسوب مي شود تورها گره زده و می‌بافند. اين ابزار چوبي در استان گيلان و شهرهای لنگرود و انزلی ساخته می‌شود .