کوره‌های آجرپزی سنتی در هزارجریب شهرستان نکا

عکاس (هدا کاشی پور ) خزرنما -پایگاه اختصاصی گزارش تصویری مازندران

به دنبال یک لقمه نان در میان خشت ها

بسیاری از بناهای امروزی از برکت تلاش و اراده کوره‌دارانی ساخته می‌شود که روز و شب در گرماهای طاقت‌فرسا تلاش می‌کنند. کارگران کوره‌های آجرپزی مردان و زنان و حتی بچه‌های سخت‌کوشی هستند که در میان خاک و آتش، مصالح ساخت و ساز بناها و ساختمان‌های کوچک و بزرگ در شهرها و روستاهای مختلف را فراهم می‌کنند.

نکته جالب توجه در این میان همین همراهی کودکان با دیگر اعضای خانواده است که در محیط سخت و زیان آور کارگاه‌های آجرپزی معیشت خانواده را در میان خشت‌ها جستجو می‌کنند.

کوره آجرپزی سنتی یا آجرپزی کوره‌ای یا دستی یا فشاری در ایران کاربرد کهنی دارد. آجر دستی یا سنتی، آجر یا خشت گلی است که از ابتدا و مرحله تهیه خاک و گل تا مرحله قالب‌گیری و پخت در کوره همه کارها با دست و ابزار دستی تهیه می‌شود. از نظر تاریخی، در کشور ما هر جا سنگ کم بوده و خاک خوب هم در دسترس بوده‌است آجرپزی و مصرف آجر معمول بوده است.

هر سال با شروع فصل تابستان کوره‌های آجرپزی در نقاط مختلف کشور از جمله استان مازندران در مناطق بین شهرها و حاشیه و اطراف روستاها شروع به کار و فعالیت می‌کنند.

کارگرهایی که هر روزه در کنار هم مشغول کار در کوره هستند، گل‌ها را آماده می‌کنند؛ قالب‌گیری می‌کنند؛ آجرهای گلی را در داخل محوطه برای خشک شدن در زیر آفتاب می‌گذارند؛ انبار می‌کنند برای خشک شدن کامل و در مرحله آخر آجر گلی را به داخل کوره آتش برای پخته شدن در دمای بسیار بالا می‌چینند.

و در نهایت کامیون‌ها برای استفاده آن‌ها را بارگیری می‌کنند و این پایان راه سخت و دشوار کسانی است که با کم‌ترین امکاناتی دنبال تامین ابتدایی‌ترین نیازهای خود و خانواده هستند.